Wyprawa sgafitto

Ostateczne wykończenie osiąga się przez wygładzenie powierzchni gipsem zarobionym wodą wapienną i zatarcie packami aż do uzyskania gładkości i połysku przypominającego. kość słoniową. Wyprawa sgafitto polega na nakładaniu na siebie i późniejszym wyskrobywaniu poszczególnych kolorowych warstw tynku wg przygotowanego wzoru lub rysunku. Stosuje się ją przeważnie do ozdobnych wnętrz i niekiedy do bogatych elewacji budynków, Na podkład wyprawy daje się zaprawę cementowo-wapienną, najczęściej w proporcji 1 : 1 : 6. Poszczególne warstwy różnobarwne wykonuje się najczęściej z suchych, przygotowanych fabrycznie mieszanin używanych do wewnętrznych wypraw szlachetnych. Continue reading „Wyprawa sgafitto”

Narzucanie pierwszej warstwy barwnej

Narzucanie pierwszej warstwy barwnej, stanowiącej tło rysunku, rozpoczyna się zaraz po związaniu podkładu. Grubość warstwy wynos; około 5 mm i zaciera się ją na gładko. Kolor tej warstwy jako tła bywa przeważnie ciemny. Na częściowo związaną i mokrą jeszcze warstwę tła nakłada się pierwszą warstwę przeznaczoną już do wydrapywania. Grubość tej warstwy wynosi około 4 mm. Continue reading „Narzucanie pierwszej warstwy barwnej”

Wydrapywanie wzorów

Wydrapywanie wzorów, zwłaszcza o złożonym i bogatym rysunku, wymaga dużej wprawy i kwalifikacji. Grubości, poszczególnych rodzajów tynków ze względu na spoosób ich wykonania zależą. jak już wspomniano wyżej, od rodzaju i dokładności wykonania stanu surowego budynku oraz od rodzaju podłoża, Normalne grubości tynku oraz odchyłki od tych grubości w dół i w górę określone są w zależności od podłoża w normie :PN/B-060>80. 1 Tynki szlachetne i kamienie sztuczne są tematem obszernym, nie mieszczącym się w programie szkolenia tynkarzy IV kategorii. Dla chcących pogłębić wiadomości z tej dziedziny poleca się pracę prof. Continue reading „Wydrapywanie wzorów”

Dwuolefiny tworza oprócz materialów o wlasnosciach kauczuku równiez oleiste dimery

W r. 1909 Hofmann i Coutelle opatentowali metodę polimeryzacji izoprenu przebiegającej pod wpływem ogrzewania. Harries przeprowadził badania nad produktami polimeryzacji izoprenu prowadzonej w podwyższonych temperaturach i w r. 1910 ogłosił, że produkty te zarówno pod względem chemicznych, jak i fizycznych własności są podobne do kauczuku naturalnego. W tym samym roku Lebiediew opublikował wyniki swych prac nad polimeryzacją sprzężonych dienów prowadzoną za pomocą ogrzewania; stwierdził on, że zarówno butadien, jak i dwumetylobutadien dawały produkty o własnościach kauczuku obok różnych oleistych dimerów. Continue reading „Dwuolefiny tworza oprócz materialów o wlasnosciach kauczuku równiez oleiste dimery”

Ustawianie listew i wyrównywanie osciezy deseczka

Ustawianie listew i wyrównywanie ościeży deseczką jest bardzo pracochłonne i trudne, zwłaszcza przy ościeżach skośnych. Dlatego też zostały wprowadzona ramki okienne i drzwiowe. Ramka- zależnie od wielkości ościeży może być rozszerzana lub zwężana. Po zamocowaniu ramki do ściany można jednocześnie wyrównywać oba boczne ościeża za pomocą deski-wykroju. Zacieranie tynku po wyrównaniu wykrojem wskazane, jest wykonywać nie ruchami kolistymi ,a ścianie , lecz ruchami do góry-i na dół. Continue reading „Ustawianie listew i wyrównywanie osciezy deseczka”

Gzymsy wykanczane w wyprawie cyklinowej wygladza sie najpierw wzornikiem

Gzymsy wykańczane w wyprawie cyklinowej wygładza się najpierw wzornikiem, a później, po upływie kilku godzin, skrobie cykliną. Na stykach ścian z sufitem wykonuje się często tzw. fasety, czyli wklęsłe zaokrąglenia między ścianami i sufitem. Przy zwykłych wyprawach wapiennych dwu- lub trzywarstwowych fasety wyrabia się przeważnie ręcznie. Do zacierania i wygładzania tynku stosuje się odpowiednio zaokrąglone packi . Continue reading „Gzymsy wykanczane w wyprawie cyklinowej wygladza sie najpierw wzornikiem”

Tynkowanie rozpoczyna sie od ustawienia wzorników i zamocowania ich za pomoca gwozdzi

Tynkowanie rozpoczyna się od ustawienia wzorników i zamocowania ich za pomocą gwoździ lub specjalnych zacisków do mur; okiennego. Najprostszy wzornik do wykonania tynku ościeży – to listwy przymocowane do ściany. Pierwsze i drugie położenie listew. Po zamocowaniu listew nanosi się obrzutkę z rzadkiej zaprawy, podobnie jak na ścianach, a następnie po stężeniu obrzutki przystępuje się do naniesienia narzutu najpierw na górne ościeża poziome, a następnie na pionowe boczne. Narzut wyrównuje się za pomocą desęczki, która ma w jednym końcu wycięcie dla prowadzenia jej po ościeżnicy. Continue reading „Tynkowanie rozpoczyna sie od ustawienia wzorników i zamocowania ich za pomoca gwozdzi”

Wzornik taki ma jedna blache stala, a druga przesuwana

W czasie ciągnienia wzornika nadmiar zaprawy zostaje stracony. Aby uniknąć znacznego strącania zaprawy, nie należy zaprawy narzucać zbyt dużo. Zwykle nie powinno się dawać zaprawy więcej niż 1 cm ponad wycięcie wykraj u. Aby zapobiec zachlapaniu powierzchni ścian przez spadającą zaprawę, należy w czasie ciągnienia gzymsu podstawiać deseczkę do tynkowania. Przeciąganie wzornika powtarza się tak długo, aż zostanie osiągnięta żądana gładkość gzymsu. Continue reading „Wzornik taki ma jedna blache stala, a druga przesuwana”

Macha wzornika musi byc wycieta scisle do profilu gzymsu i zukosowana z jednej strony

Macha wzornika musi być wycięta ściśle do profilu gzymsu i zukosowana z jednej strony, aby przy ciągnięciu gzymsu część zukosowana przyciskała zaprawę. Po przygotowaniu wzornika osadza się go na saniach. Następnie za pomocą gwoździ lub haków przymocowuje się do ścian na odpowiedniej wysokości prowadnice w postaci listew, po których prowadzi się wzornik przy ciągnięciu gzymsu. Prowadnice powinny być starannie strugane i naoliwione, aby się nie paczyły i aby wzornik lekko po nich chodził. Po zamocowaniu prowadnic wykonuje się najpierw obrzutkę, a po jej stężeniu narzut – zaprawy, po czym wykrój – przeciąga się po prowadnicy, dociskając go silnie do ściany i prowadząc stronę zukosowaną do przodu. Continue reading „Macha wzornika musi byc wycieta scisle do profilu gzymsu i zukosowana z jednej strony”

Obsluga silników elektrycznych

Obsługa silników elektrycznych Puszczenie w ruch krótko zwartych silników elektrycznych o mocy do 10 kW (najczęściej stosowanych do maszyn budowlanych) następuje zwykle przez bezpośrednie włączenie ich do sieci za pomocą wyłącznika nożowego. W ten sposób, że wyłącznik może być włączony tylko przy zamkniętej osłonie. Silniki z pierścieniami ślizgowymi są puszczane w ruch za pomocą opornika rozruchowego, włączonego w celu zmniejszenia prądu w momencie rozruchu. Rozrusznik składa się ze szkieletu, wewnątrz którego są umieszczone oporniki wykonane z drutu metalowego lub taśmy, posiadające duży opór. Drut i taśma są zwykle nawijane na cylindry porcelanowe. Continue reading „Obsluga silników elektrycznych”