Polimeryzacja w emulsji wyróznia sie szeregiem zalet

Według Zieglera zaletą polimeryzacji sodowej jest to, że prowadzi się ją w ośrodku stężonym, wadą zaś są trudności związane z odprowadzaniem ciepła wydzielającego się podczas polimeryzacji. Zastosowanie odpowiednich odczynników dodawanych podczas procesu polimeryzacji umożliwia kontrolowanie procesu i otrzymywanie produktów o różnych własnościach. Szczególnie duże zastosowanie znalazła ta metoda, w ZSRR, gdzie jest używana do chwili obecnej, mimo że również prowadzi się polimeryzację w emulsji. Polimeryzacja w emulsji wyróżnia się szeregiem zalet, jak: łatwością kontroli przebiegu procesu polimeryzacji, łatwością odprowadzania ciepła ze środowiska polimeryzacji itp. Do zalet należy również możność prowadzenia procesu na olbrzymią, skalę oraz otrzymywania produktów w postaci lateksu. Continue reading „Polimeryzacja w emulsji wyróznia sie szeregiem zalet”

Dwuolefiny tworza oprócz materialów o wlasnosciach kauczuku równiez oleiste dimery

W r. 1909 Hofmann i Coutelle opatentowali metodę polimeryzacji izoprenu przebiegającej pod wpływem ogrzewania. Harries przeprowadził badania nad produktami polimeryzacji izoprenu prowadzonej w podwyższonych temperaturach i w r. 1910 ogłosił, że produkty te zarówno pod względem chemicznych, jak i fizycznych własności są podobne do kauczuku naturalnego. W tym samym roku Lebiediew opublikował wyniki swych prac nad polimeryzacją sprzężonych dienów prowadzoną za pomocą ogrzewania; stwierdził on, że zarówno butadien, jak i dwumetylobutadien dawały produkty o własnościach kauczuku obok różnych oleistych dimerów. Continue reading „Dwuolefiny tworza oprócz materialów o wlasnosciach kauczuku równiez oleiste dimery”

Wykonczanie tynków

Wykończanie tynków. Obróbka ościeży, tynkowanie gzymsów i faset, zabezpieczenie narożników Przy tynkowaniu pomieszczeń lub elewacji wszelkie występy, załamania i uskoki powierzchni tynkuje się zwykle osobno, po wyprawieniu wszystkich dużych powierzchni. Pierwszym, występującym w największych rozmiarach rodzajem robót wykończeniowych przy tynkowaniu jest wyprawianie ościeży (glifów) okiennych i drzwiowych, tj. załamań powierzchni tynku przy otworach okiennych i drzwiowych, w których osadzone są ościeżnice. Ościeża okienne w obrębie jednego pomieszczenia powinny górą przebiegać na jednej wysokości. Continue reading „Wykonczanie tynków”

Macha wzornika musi byc wycieta scisle do profilu gzymsu i zukosowana z jednej strony

Macha wzornika musi być wycięta ściśle do profilu gzymsu i zukosowana z jednej strony, aby przy ciągnięciu gzymsu część zukosowana przyciskała zaprawę. Po przygotowaniu wzornika osadza się go na saniach. Następnie za pomocą gwoździ lub haków przymocowuje się do ścian na odpowiedniej wysokości prowadnice w postaci listew, po których prowadzi się wzornik przy ciągnięciu gzymsu. Prowadnice powinny być starannie strugane i naoliwione, aby się nie paczyły i aby wzornik lekko po nich chodził. Po zamocowaniu prowadnic wykonuje się najpierw obrzutkę, a po jej stężeniu narzut – zaprawy, po czym wykrój – przeciąga się po prowadnicy, dociskając go silnie do ściany i prowadząc stronę zukosowaną do przodu. Continue reading „Macha wzornika musi byc wycieta scisle do profilu gzymsu i zukosowana z jednej strony”

Gzymsy wykanczane w wyprawie cyklinowej wygladza sie najpierw wzornikiem

Gzymsy wykańczane w wyprawie cyklinowej wygładza się najpierw wzornikiem, a później, po upływie kilku godzin, skrobie cykliną. Na stykach ścian z sufitem wykonuje się często tzw. fasety, czyli wklęsłe zaokrąglenia między ścianami i sufitem. Przy zwykłych wyprawach wapiennych dwu- lub trzywarstwowych fasety wyrabia się przeważnie ręcznie. Do zacierania i wygładzania tynku stosuje się odpowiednio zaokrąglone packi . Continue reading „Gzymsy wykanczane w wyprawie cyklinowej wygladza sie najpierw wzornikiem”

ZUZYCIE WODY

Ciągłość zaopatrywania w wodę jest zapewniona przez wyposażenie urządzeń wodociągu w podwójne ich zasadnicze części składowe, jak również przynajmniej w dwa niezależne źródła energii. Wodociągi pomocnicze są uruchamiane w razie potrzeby (np. w zimie) lub czynne dla parowozów biegnących w jednym kierunku albo służą tylko do zasilania parowozów manewrowych. ZUŻYCIE WODY 1. ZUŻYCIE WODY W MIASTACH Na podstawie przedwojennej statystyki w miastach polskich przyjmowano następujące normy zużycia wody w litrach (l) na 1 mieszkańca (M) w ciągu doby (d): a) na wszystkie potrzeby zwyczajnego gospodarstwa domowego 30+40 l/Mld b) na potrzeby własne gminy łącznie z celami przeciwpożarowymi 30+40 11M/d c) na potrzeby drobnego przemysłu, rzemiosła oraz potrzeby własne i straty wodociągu (jak np. Continue reading „ZUZYCIE WODY”

ZUZYCIE WODY NA STACJACH KOLEJOWYCH

W zakładach, gdzie gospodarka wodą jest prawidłowa i oszczędna, stosowane są wtórne obiegi wody, tzn. jest ona wielokrotnie używana, nim zostanie odprowadzona do kanalizacji i urządzeń oczyszczających ścieki, aby następnie uzdatniona mogła powrócić do zbiorników wód powierzchniowych Ścisłe dane o zużyciu wody na poszczególne cele technologiczne ustala się w procesie produkcyjnym na podstawie oddzielnych prac lub danych statystycznych albo dostarcza de zainteresowany zakład. 4. ZUŻYCIE WODY NA STACJACH KOLEJOWYCH Zużycie. wody na, stacjach wyposażonych w wodociągi trakcyjne, zwanych stacjami wodnymi, zależy od wielu czynników, a przede wszystkim od rodzaju napędu (parowy, elektryczny, spalinowy) i trakcji, tj. Continue reading „ZUZYCIE WODY NA STACJACH KOLEJOWYCH”

Dlatego tez konstruujac zeberka obwodowe nalezy swiadomie spowodowac powstanie ewentualnej rysy w miejscu, gdzie bedzie ona najmniej niebezpieczna

Dlatego też konstruując żeberka obwodowe należy świadomie spowodować powstanie ewentualnej rysy w miejscu, gdzie będzie ona najmniej niebezpieczna. Dokonać tego można m. in. przez pocienienie żeberka w odpowiednim miejscu. Dla żeber obwodowych będą to miejsca najbardziej oddalone od krawędzi zewnętrznej, poza strefą ochrony przeciwwilgociowej, a o ile to możliwe, poza strefą termicznej izolacji złącza. Continue reading „Dlatego tez konstruujac zeberka obwodowe nalezy swiadomie spowodowac powstanie ewentualnej rysy w miejscu, gdzie bedzie ona najmniej niebezpieczna”

Przy wyzszych ustrojach przerzucamy zazwyczaj sily poziome na wyspecjalizowane elementy

Przy wyższych ustrojach przerzucamy zazwyczaj siły poziome na wyspecjalizowane elementy (trzony, tarcze usztywniające), a wtedy momenty występujące w słupach są niewielkie, bo pochodzące od obciążeń lokalnych. Występujące jednocześnie znaczne siły osiowe powodują przeważającą pracę słupa na t. zw. małym mimośrodzie, stąd też położenie styku słupa może być w zasadzie dowolne. Wtedy często stosuje się elementy ramowe oraz pochodne, przyjmując połączenia słupów jako przegubowe lub częściowo utwierdzone jedynie na momenty montażowe. Continue reading „Przy wyzszych ustrojach przerzucamy zazwyczaj sily poziome na wyspecjalizowane elementy”